Melissa P. – Zapach Twojego Oddechu
Nastoletnia Melisa ucieka z ukochanej i jednocześnie znienawidzonej Katanii do Rzymu. Pragnie tam rozpocząć nowe życie, odrodzić się, zacząć oddychać pełną piersią, bez dusznej atmosfery rodzinnych stron, które przypominają jej o braku akceptacji, bólu istnienia i wiecznych udrękach. Katania pożerała ją – nie zapewniając możliwości, nie pozwala fantazjować o przyszłości. Rzym odkrywa przed nią inny świat, oferując więcej. Tam też spotyka miłość, która jest dla niej wybawieniem, ale i udręką. Buchająca ogromnym ogniem szybko wypala się przygnieciona zazdrością, wybujałą wyobraźnią. Melisę pochłania desperacja, fale uczuć i niepewności, które wyniosła z rodzinnego domu. Taka intensywność doznań z góry skazana jest na tragiczny koniec…Dezorientacja, desperacja, niepewność i seks nigdy nie idą w parze.„Myślę o sobie, o tobie, o nim, przede wszystkim o sobie i o nim. Twoje oczy stworzone są z wody, moje z ognia, jego z ziemi. Z całej trójki to ja znoszę wasze panowanie i je kocham”s.67
„Im bardziej się zanurzał, tym bardziej mnie leczył, im bardziej mnie leczył, tym bliższa byłam agonii, a im dłużej wyczekiwałam śmierci, tym dosadniej mi mówiła bym jeszcze zaczekała” s.106
„Jego ciało miało kształt muzycznego instrumentu. Było cudownym fortepianem. Moje palce zaczęły grać na jego ciele…”s.98
„Zaczęłam pisać i coś we mnie drgnęło. Pisałam, pisałam, cały czas pisałam, a potem stałam się sławna. I to, co wcześniej uwolniłam, powróciło i mną zawładnęło. Zabijając mnie.”s.110
Zapach Twojego Oddechu, L’odore Del Tuo Respiro, Melissa Panerello, s.149, Warszawa 2007, Wydawnictwo Albatros
